كتاب خدايت و منشور ولايتت را مىخوانى و چگونه به اوامر و نواهى او پاسخ مىدهى و چگونه حدود او را عينيّت مىبخشى ، آن سند ارتباط ما با آفرينندهء باز گرداننده يعنى خداست ، آن رهايى بخش از هرگونه گمراهى و بدبختى است . « 1 » » ، و باز در حديث آمده است كه : « قرآن پيمان خدا با بندگانش است پس بر مسلمان شايسته است كه در پيمان او نظر كند . » اگر چه قرآن در نصوص خود پيامبر اكرم را مخاطب قرار مىدهد ولى شايد تنها آن‌حضرت مقصود قرآن نباشد و هر تلاوت كننده و خواننده‌اى را در برگيرد و در حديث از امام جعفر صادق عليه السلام آمده كه قرآن به زبان : « ايّاك أعنى فاسمعى يا جارة . « 2 » » نازل شده است ، يعنى اگرچه مخاطب رسول اكرم صلى الله عليه و آله است ولى من و تو و همه پيروان آن را در برمىگيرد . هنگامى كه قرآن مىگويد : ( فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ . . . ) « 3 » « پس بدان كه هيچ خدايى جز اللَّه نيست و از گناه خود آمرزش خواه . . . » من نيز بايد استغفار كنم ، زيرا قرآن شخص مرا نيز مخاطب قرار داده است ، يا هنگامى كه خداوند مىفرمايد : ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ) من نيز بايد آماده پاسخگوى اوامر او گردم و به اوامر او

--> ( 1 ) - تفسير صافى ، ج 1 ، ص 47 . ( 2 ) - اين ضرب‌المثل برابر با ضرب‌المثل فارسى است كه مىگويد : « به در مىگويم‌تا ديوار بشنود . » ( 3 ) - سورهء محمّد صلى الله عليه و آله ، آيهء 19 .